Sterk(er) MO-19 geeft 3 punten af aan Meerkerk .

Vandaag staat de wedstrijd tegen Meerkerk op het programma deze wedstrijd zal gespeeld worden op ons eigen sportpark “de Hanenweide”.

Door een late afmelding en een paar kleine blessures werden er vandaag 2 “girls” van de MO-15 aan ons uitgeleend waardoor de opstelling er vandaag als volgt uit kwam te zien.

Emma neemt haar plaats in onder de lat.
De verdediging bestaat uit Kirsten, Ayse, Silke en Eva;
Het middenveld wordt gevormd door Anouk, Indy, Charlotte, en Wendy en voorin viel de keuze op Sanne en Dewi. 
Ezra, Maxime en Nina namen plaats op de bank.

Zoals iedere thuiswedstrijd viel het eerste fluit signaal om half 12 precies. In de eerste fase van de wedstrijd bleek al dat beide teams er vol voor gingen en erop gebrand waren de score te openen.
De eerste kans was voor de gasten uit Meerkerk maar deze poging werd niet omgezet in doelpunt. Achilles was wakker!
Na tien minuten werd ons spel beter en beter en we roken kansen. Na de beginfase besefte het team dan we vooruit moesten gaan voetballen waardoor er veel druk werd gezet op onze tegenstander.

Na wat kleine kansjes viel dan eindelijk het verlossende doelpunt. Vanaf de zijkant van het veld was het Wendy die de bal ontfutselde aan haar directe tegenstander waarna ze de centrale verdediger uitkapte en met een mooie krul over een afstand van 20 á 25 meter de bal achter de keepster van Meerkerk deed belanden. Achilles stond met 1-0 voor.

Meerkerk deed er alles aan om de sterke defensie van Achilles te doorbreken maar elke aanval werd afgeslagen door de meiden in het groen-wit en omdat het verdedigend goed stond kregen we de mogelijkheid om wederom de aanval te zoeken.

De volgende grote kans werd al snel gecreëerd. Sanne kreeg de bal aangespeeld in de 16. In een flits draaide ze weg en kreeg tik na en stortte ter aarde als een Boeing-747 met brandstofproblemen.
Scheidsrechter Verhaegen deed zijn plicht en legde de bal op de stip. Dewi, onze huurling van MO15 eiste de bal op, nam koelbloedig plaats achter de bal en schoot deze hard in het dak van de goal.
Het Veense gejuich ging door de geluidsbarrière en werd volgens mij ook in Meerkerk gehoord. 2-0!
Met nog ongeveer 15 minuten op de klok verzaakte de Veense-11 de druk vast te houden en gaven we te veel ruimte weg. Wederom bleek de 1e helft te lang. Hierdoor gaven we kans na kans weg waar Meerkerk effectief gebruik van maakte. De ene na de andere kans werd omgezet in een treffer en nog voor het rust signaal stond het scorebord op 2-3. Met de gedachte “hoe kan dit nou weer” en “hoe is het mogelijk” en “Watskebeurt” zochten we de kleedkamer op. Vol ongeloof gingen we aan de ranja en in de rust werd het strijdplan voor de 2e helft uit de doeken gedaan.

In de eerste minuten werden woorden in daden omgezet. De messen waren geslepen, de strijdbijl werd uit de Maas opgedoken en alles wat er moest gebeuren was; herhalen wat in de eerste 35 minuten goed was gedaan.

Om met een aantal voetbalwijsheden te komen gold: “Als je zelf niet scoort, doet de tegenstander het wel”. “Als zij de bal hebben, kunnen wij niet scoren”, “als je te laat bent, ben je niet op tijd vertrokken” en meer van dat bleek maar weer dat de “grote meester” wederom gelijk had.
De Veense goal wilde niet meer vallen en Meerkerk wist de winst nog verder uit te bouwen. In plaats dat Veen op gelijke hoogte kwam liep Meerkerk door effectief countervoetbal uit naar de 2-4, 2-5 en zelfs naar 2-6. Achilles bleef nog enkele leuke kansen creëren en konden we de keepster van Meerkerk nog een aantal keren onder druk zetten. Helaas kregen we de bal in deze fase niet meer tegen de touwen van het Meerkerse doel. Onze gasten waren effectiever gebleken.

Achilles bleef gaan voor wat het waard was en wist dit nog om te zetten in een kleine beloning. In de eindfase van de wedstrijd werd nog een keer het netje gevonden door Wendy die met een afstand schot de 3-6 op het scorebord zette.

Deze wedstrijd hebben we dan verloren. Wel hebben we 70 minuten op de helft van de tegenstander gevoetbald en lang druk op de tegenstander gezet. Voor ons een goede stap is in de juiste richting.
Waar we nu naar op zoek moeten is deze druk om te zetten naar effectiviteit, continuïteit en doelpunten.

We bedanken Dewi en Nina voor de bijdrage die ze vandaag geleverd hebben. Volgende week zijn we te gast in Sleeuwijk.

Tot dan en Houdoe!